Selecteer een pagina
Huiskamergesprekken ’22
15 oktober 2022

Een maand geleden stonden we in de startzondagdienst stil bij de voortdurende oorlog in Oekraïne en onze grote zorgen over vrede in onze wereld en in onze stad. Direct daarna vonden de huiskamergesprekken plaats over hetzelfde thema. Het was erg fijn om deze gesprekken weer met elkaar te kunnen hebben, nadat dat twee jaar niet kon om bekende redenen.

Oprecht spreken met elkaar over oorlog en vrede, over onze angst en ons verlangen dat vrede mag komen. Alle huiskamergesprekken konden doorgaan met voldoende deelnemers, twee afspraken zijn samengevoegd. Aan de Kralingseweg, in de Oosterkapel, in de Emiliahof, in het Termaathuis, de Chris Bennekerstraat, en in het Hofje Gerrit de Koker kwamen mensen bijeen rond de vragen: hoe houdt de oorlog in Oekraïne jou bezig? En wat betekent je geloof hier in?

Voor veel mensen, ouder dan 80, roept de oorlog in Oekraïne herinneringen op aan eigen herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog – waar en hoe je die ook hebt meegemaakt. Eigen herinneringen kunnen aangrijpen, inzicht geven, moedeloos maken: leert de wereld het nooit?

De bezinning op oorlog en vrede bracht ook de vraag: wat kunnen wij hier en nu doen? Elke groep gaf daar eigen antwoorden op. Wij kunnen altijd in onze eigen omgeving werken aan een open en positieve communicatie, met creativiteit en inzet werken aan een goede omgang met elkaar en een goede samenleving. Als geloofsgemeenschap bidden we en zullen we blijven bidden om vrede. In het vertrouwen dat God mensen daartoe oproept en ons de mogelijkheden geeft.

Gemeentelid Albert Snethlage droeg het mooie boekje aan: Vrede kun je leren, geschreven door de Vlaamse David van Reybroeck en Waalse Thomas d’Ansembourg samen. Dit begint met de beroemde uitspraak van Nelson Mandela ‘Niemand wordt geboren met haat’. Wellicht kunnen we nog een stap verdergaan in onze bezinning en dit boekje bespreken. Wie belangstelling heeft, laat dit even aan mij weten.

Met dankbaarheid kijken we terug op goede gesprekken, gedeelde zorgen, gedeelde dankbaarheid en hoop op de Eeuwige.

ds Ilse Hogeweg