Introductie nieuwe functie: kerkelijk werker Setkin Sies
Voor Protestants Kralingen is het aanstellen van een kerkelijk werker een nieuw fenomeen. Deze positie is ontstaan na het vertrek van ds Ilse Hogeweg. Hiermee hopen we meer te kunnen inspelen op de veranderende behoeften en meer verbinding met de wijk. Met Setkin ging ik dan ook uitgebreid in gesprek.
Je bent aan het eind van deze 40-dagentijd nu ruim 140 dagen werkzaam als kerkelijk werker. Wat herinner je je van die eerste dag?
“De Hoflaankerk stond ‘klaar.’ Er was een warm welkom, de kosters maakten mij wegwijs in allerlei praktische zaken, waarbij ik een leuke spanning voelde over wat er nu allemaal ging gebeuren. Daarnaast heb ik nog een buddy (Elisabeth ter Hoeven).
Later op de dag ontmoette ik ds. Marianne Bogaard.
Voor de eerste weken was er een programma, vooral kennismaken met gemeenteleden, gemaakt dat ik deels ook zelf kon invullen.”
Jouw functieprofiel kenmerkt zich natuurlijk door allerlei competenties en vaardigheden, maar wat is volgens jou nu specifiek het hoofddoel van je functie?
“Mijns inziens is dat tweeledig. Enerzijds meedenken met de kerk:
Wat is jullie profiel en wat maakt ons uniek ten opzichte van andere kerken en hoe komt het dat er ook andere kerken zijn die wél groeien. Anderzijds nadenken over hoe uniek wij zijn met een eigen karakter en dynamiek en hoe kunnen we daarmee meer aansluiten in de wijk. Wat zijn de interesses van de wijk? Hoe sluit dit aan bij de kerk? Waarin willen we als kerk aansluiten en dus invloeden van de wijk toelaten in onze gemeenschap? Want door toevoeging van andere mensen gaan dingen ook vanzelf veranderen.”
Je bent nu nog druk op ‘verkenningstocht’ maar zijn er al voorvallen die negatief of juist positief uitpakten?
….denkt even na. “Weet je ik heb altijd op zuid gewoond en gewerkt en Kralingen is zó anders. Dat is toch even schakelen.
Er zijn ook weinig sociale ontmoetingsplekken zoals een wijkhuis, bibliotheek of theater. Wel veel horeca. Zit nu geregeld in de kringloopwinkel, maar daar is weinig privacy voor een gesprek met de mensen.
Bonnefooi is té publiek.
Positief is wel dat de kerk sterk betrokken is in de wijk.
Neem nu o.a. de Voedselbank, Havenzicht, Pniël, de Regenboog, de contacten met de armoedebestrijding, contacten met andere kerken en zoals recent de meelevendheid met de Joodse Synagoge.”
In je laatste update lees ik een scala aan activiteiten die je ontplooit, netwerkgroepen waarin je zit en vele ambitieuze ideeën. Heb je dan wel die noodzakelijke helikopterview?
“Ja ik moet inderdaad wel op zoek naar een overkoepelend geheel, maar hopelijk kom ik met de klankbordgroep tot beter inzicht.
De focus is tenslotte gericht op de kerk.
Kerk als uitnodigende ontmoetingsplek, kerk als huis van de wijk, want raadpleeg de agenda maar eens. Die staat bomvol met activiteiten.
Ook een kerk waar mensen kunnen rouwen en niet alleen in een uitgebreide Gedachtenisdienst, maar gewoon een kaarsje aansteken of even binnenlopen. Bij de Alexanderkerk heeft men zo’n initiatief al eerder genomen.”
Hoe wil jij je visie schetsen, zowel op korte als lange termijn?
“Op korte termijn kun je al veel invullen. Er is immers hoge kwaliteit en know-how binnen de kerk voorhanden. Je mag best trots zijn op een professionele liturgie, de Cantorij, de beide organisten en vele vrijwilligers. Kijk naar de kinderen waar ongetwijfeld ook muzikaal talent zit. Benut dat meer. Naast de wekelijkse bloemengroet zou je af en toe ook een chocoladegroet kunnen invoeren. Die gaat als een stukje waardering naar jongeren die horen bij onze kerk.
Op lange termijn zou het mooi zijn als de kerk als geheel meer geïntegreerd in de wijk is en het naar de kerk gaan net zo normaal wordt als naar de supermarkt of een concert gaan of om te bidden en een kaarsje aan te steken. Voor de kerk is nu de zondagochtend de kenmerkende samenkomst, zijn daar nog alternatieven naast mogelijk? Niet een ieder zal zich kunnen vinden in de huidige vorm, maar hij is wel belangrijk voor velen, dus dat moet je koesteren.
De kerk kan een plek worden met een samenbindende rol, daar waar Rotterdam / Rotterdam ontmoet, in al zijn diversiteit”
Hoe reageert je gezin op deze nieuw ingeslagen weg?
Mijn vrouw vindt het een leuke nieuwe uitdaging en staat er helemaal achter. Alleen betreurt ze het dat de gezamenlijke kerkgang zoals op zuid nu niet altijd meer mogelijk is.
Mijn drie dochters zijn van mening dat dit een baan is die bij mij past en vinden dat het ook tijd werd voor een nieuwe frisse uitdaging.
Eerlijk gezegd was ikzelf ook wel erg toe aan een nieuwe stap en ga dan ook vol elan aan de slag.”
Op 15 april presenteer je een soort werkplan tijdens een gemeenteavond. Is dit een uiteenzetting of verwacht je ook veel input vanuit de gemeente?
“De vorm van de avond moet ik nog wat specifieker gaan bepalen.
Er is al veel vanuit de groepen geïnventariseerd en hoop daarmee meer duidelijkheid te kunnen geven, maar wil de gemeente er die avond ook zeker actief bij betrekken.
Immers:
Als je mensen wilt leren om een boot te bouwen, moet je hen laten verlangen naar de zee!”
Tot slot: Wat zou je niet alleen jezelf, maar ook de gemeente en/of kerkenraad willen meegeven?
“Diep nadenken over de demografische ontwikkelingen.
De hedendaagse jeugd woont niet meer rond de kerk, maar zijn (noodgedwongen) naar de regio vertrokken. Wat betekent dat voor onze kerk. Het lijkt nu een afkalvende zaak. Dat is het niet!
Kijk vol vertrouwen naar de toekomst. De mensen weten de kerk wel te vinden, maar vaak vanwege VvE vergadering, school, plechtigheid, stembureau. Echter, wij weten hén niet altijd te vinden.
Meer naar buiten treden, meer zichtbaar worden, bijvoorbeeld door middel van een naar buiten gerichte lichtkrant met actuele info.
En ook God bij dit proces betrekken, uiteindelijk is het Gods kerk en zijn wij voor dit moment de bewoners, het gezicht en de handen en voeten van deze kerk.
Laten we bidden, privé, in groepjes of door het organiseren van een bidavond.”
Namens de redactie veel dank aan Setkin voor dit interview en natuurlijk wensen we hem veel inspiratie en succes in deze nieuwe, uitdagende functie.
Dorothea van Santen – Kloosterman