Reflectie van de maand

Zo lang wij ademhalen

Zo lang wij ademhalen

Hoe gaan we verder, na Pasen? Het is natuurlijk niet zo, dat we na Pasen vanzelf altijd blij zijn. De tijd na Pasen is een tijd van nieuwe bezinning op het leven met Jezus, de Opgestane. Er is een aantal bekende evangelieteksten die ons daar bij helpen: beseffen dat ons altijd twijfel en liefdeloosheid opnieuw kan overvallen. Is dit het nu? Is alles echt anders?

De zondag precies tussen Pasen en Pinksteren in is zondag Cantate, zondag ZING. Dit jaar is dat zondag 28 april. Het lied ‘Zolang wij ademhalen’ is een geliefd en fascinerend lied om na te denken over Pasen en over zingen. Het lied laat ons nadenken over wat zingen is: God laat ons zingen, om ons zo te laten ervaren, dat we ‘tot kleur en samenklank’ aan elkaar gegeven zijn, zo verschillend als wij zijn.

Tegelijk wordt in dit lied groot verdriet verwoord. Soms is verdriet zo groot, dat je niet meer kunt zingen. Dan, zegt het lied, hebben we de opdracht om voor elkaar te zingen: ‘het lied op andere lippen draagt mij dan door de nacht’. Zingen kán ook een enorme kracht hebben – denk aan Paulus en Silas, die in hun gevangenis in Filippi ’s nachts zongen, en alle sloten en deuren sprongen open (Handelingen 16). Ook dat komt terug in dit lied.

De tekstdichter Sytze de Vries heeft dit lied geschreven nadat hij het boekje ‘Over troosten en verdriet’ had gelezen, van W. ter Horst (1984). Toen dit boekje uitkwam deed het veel mensen goed: het bracht ervaren verdriet van mensen in gesprek met geloof. Niet altijd zijn er pasklare antwoorden, die kunnen en hoeven er niet onmiddellijk te zijn. Ter Horst schreef in dit boekje dat je verdriet met God ‘uit mag vechten in een lied’. Zo is Sytze de Vries begonnen aan deze tekst.

De melodie ondersteunt de dubbelheid in de tekst. Het is een melodie waarin donker en licht elkaar afwisselen. Het slotakkoord is in een nieuwe toonsoort, ‘alsof de zon opkomt’. De muziek is geschreven in een piepklein dorpje in Wales, Llanglofan. Het is een Engelse traditie om een melodie van een kerklied de naam te geven van de plaats waar de muziek ontstond, of de componist nu beroemd of vergeten is. De componist van Llanglofan is niet meer bekend. Maar deze melodie was zó aansprekend, dat er echt tientallen teksten alleen al in het Engels voor geschreven zijn. In het Liedboek staan twee Nederlandse teksten. Naast ‘Zo lang wij ademhalen’ is er ook de vertaalde Engelse tekst ‘Soms groet een licht van vreugde’ op deze zelfde melodie ‘Llanglofan’.   

Soms kun je wel zingen wat je niet kunt begrijpen. Sommige mensen kunnen zingen wat ze niet goed kunnen geloven. Laat dit lied ons helpen om onze weg te vinden na Pasen, door ons verdriet en onze vragen heen. ‘God laat het nooit ontbreken/ aan hemelhoog gezang/ waarvan de wijs ons tekent/ dit lieve leven lang’!

ds Ilse Hogeweg

Landschap in Wales, niet ver van Llanglofan

Voorgaande reflecties

Zo lang wij ademhalen

Hoe gaan we verder, na Pasen? Het is natuurlijk niet zo, dat we na Pasen vanzelf altijd blij zijn. De tijd na Pasen is een tijd van nieuwe bezinning op het…

Lees verder

Love Grave

Drie kloostergemeenschappen, op loopafstand van elkaar in Oosterhout, organiseerden de afgelopen jaren drie grote tentoonstellingen van hedendaagse kunst op hun terrein: Liefde in 2017, Hoop in 2021, en Geloof in 2023.

Lees verder

Iets nieuws beginnen

Na oud-en-nieuw sluiten we de feestdagen af. Volgens de traditie is 6 januari de dag dat de kerstboom opgeruimd moet worden. Het feest van Driekoningen, waar het verhaal bij…

Lees verder

Lichtdragers

In de tijd van advent richten we ons op een waakzaam, aandachtig leven. We worden opgeroepen om ons te richten op de vrede van God, die er ís, altijd, ook in…

Lees verder

Oogsttijd

Er staat een appelboom in onze tuin. Ik kreeg hem bij mijn afscheid van de Paaskerk in Amstelveen en we plantten hem in Kralingen. Dit jaar droeg hij voor het eerst overvloedig vrucht.…

Lees verder

Maand van de schepping

‘Dimitrios I, van 1972 tot 1991 oecumenisch patriarch van Constantinopel, riep in 1989 de datum van 1 september uit tot een dag van gebed voor de schepping. Het orthodoxe kerkelijk jaar begint…

Lees verder

Vrome vrouwen (deel II)

Het is een uitdaging om bij een dienst passende liederen te vinden die geschreven zijn door een vrouw. Normaal letten we er niet op wie een lied geschreven heeft. We…

Lees verder

Vrome vrouwen (deel I)

Deze zomer is het zomerthema ‘Vrome vrouwen’.…

Lees verder

Een overweging voor Keti Koti

Woonplaats van de Eeuwige Ooit stond ik…

Lees verder

Heilzame verwerking van het slavernijverleden

Zaterdag 25 maart is een aanzienlijke groep…

Lees verder

Raak me niet aan | Noli me tangere

‘Raak me niet aan’. Het is één van…

Lees verder

Begin

Elk jaar beginnen we de veertigdagentijd, de vastentijd. Het is…

Lees verder

Richting zoeken

Dit najaar was ik met Jochem in Wuppertal, vanwege de…

Lees verder

De tijd voor Kerst

Was in het verleden Sinterklaas hét feest waar winkeliers voor uitpakten, tegenwoordig begint het kerstfeest steeds meer die plek in te nemen. Het is lucratiever om cadeau’s onder de aandacht…

Lees verder

Gele Kabbes

“Dit is een Gele Kabbes”, zegt gids Klydel. We staan stil bij een grote woudreus in de jungle van Suriname. “Wie wil kan binnen kijken”, vervolgt hij, en…

Lees verder

Wat de toekomst brengen moge … – 10 jaar later

Tien jaar geleden kwam Caleidoscoop met een themanummer “Wat de toekomst brengen moge ” over de toekomst van de kerk. De redactie had verschillende gemeenteleden gevraagd hun gedachten te verwoorden over Protestants Kralingen in 2020. Dat jaar, 2012, was het jaar dat de Oosterkapel zou sluiten. Er waren werkzaamheden aan de Oudedijk waardoor Pro Rege en…

Lees verder

Prijs de dag voordat het avond is

Pinksteren: we zullen opnieuw horen en vieren, hoe in alle talen werd verstaan, wat de leerlingen, de vrouwen en Maria verkondigden, die de Heilige Geest hadden ontvangen. Van de dichter en predikant Jaap Zijlstra (1933-2015) zijn twee Pinksterliederen in het Liedboek opgenomen. We staan stil bij het meest sprekende lied 690: Taal op de tong.…

Lees verder

Wereldgeschiedenis en bloeiende jasmijn

Ieder jaar in mei raken de verhalen over de verwoesting van Rotterdam door het bombardement en de brand die daarop volgde me weer. Sommigen in onze gemeente hebben het als kind meegemaakt. Anderen hebben er zelf geen herinneringen aan, maar zijn elders opgegroeid omdat hun ouders moesten vluchten. Hun verhalen maken mij ervan bewust hoe…

Lees verder

U zij de glorie

Geen Pasen zonder het lied ‘U zij de glorie’. Wat is dit een enorm geliefd lied. We hopen het komende Pasen met elkaar te kunnen zingen. Hopelijk…

Lees verder

De liefde van Christus beweegt de wereld

In de zomer van 2022 vindt de elfde assemblee van de Wereldraad van Kerken plaats. Christenen uit ongeveer 350 kerken en meer dan 110 landen komen bij elkaar om hun hoop voor onze wereld te delen en uit te dragen. Dat gebeurt al meer dan 70 jaar, een assemblee wordt eenmaal in de zeven jaar…

Lees verder

Troost

In 2017 was Michael Ignatieff  * gevraagd om in Utrecht een lezing te geven over rechtvaardigheid en politiek in het Bijbelboek Psalmen, in een bijzondere concertreeks van alle 150 psalmen (getoonzet door verschillende componisten) door het Nederlands Kamerkoor. Toen hij daarna naar de muziek van de psalmen luisterde, onderging hij een intense ervaring. ‘De muziek was…

Lees verder

Zegenrijk

Wat wens je elkaar toe, net over de drempel van 2022? Een voorspoedig nieuwjaar klinkt minder vanzelfsprekend dan voorheen. De pandemie hangt voorlopig nog als een schaduw over ons heen, om rekening mee te houden. Met alle gevolgen die dat heeft. Voor onze bewegingsvrijheid, voor ons welzijn, voor vele sectoren in onze maatschappij. Voorspoed…

Lees verder

Welkom op de mottendeken

Vele eeuwen hebben kunstenaars hun beste talen­ten gegeven om de mooiste en ontroerendste geboortetaferelen in de kerstnacht weer te geven. Altijd was hun streven, om de liefde en het heil van God, zichtbaar in het kind Jezus over te brengen bij ons, de kijkers. Om ons uit te nodigen om naar binnen te stappen…

Lees verder

Ten paradijze geleiden u de engelen

Ik heb het altijd een ontroerende én intrigerende zin gevonden, de openingszin van het ‘In paradisum’. Dit is wat je iedereen toewenst wiens leven op aarde ophoudt. Het drukt het verlangen uit dat overleden geliefden verder gedragen worden waar wij hen moeten loslaten. In de Katholieke traditie wordt het ‘In paradisum’ tijdens de requiemmis…

Lees verder

Wat heb jij over voor de toekomst?

Patriarch Bartholomeus (van de oosters orthodoxe kerken), paus Franciscus en aartsbisschop Welby (van de Anglicaanse kerk) deden een gezamenlijke oproep om het klimaat en de toekomst van deze wereld te redden. In Glasgow wordt van 1 tot 12 november de klimaattop gehouden. Niet eerder werkten deze kerkleiders samen, niet eerder werd zo’n dringende oproep richting…

Lees verder

De grammatica van de hoop

Het is niet met elkaar te rijmen. Een priester die vermoord wordt door de man aan wie hij onderdak biedt. Het gebeurde onlangs in Frankrijk. De dader was een Rwandese asielzoeker die een tijd in de gevangenis had gezeten omdat hij brand had gesticht in de kathedraal van Nantes. Na zijn vrijlating onder voorwaarden had…

Lees verder

De kerk opnieuw uitvinden

We leven in een tijd waarin de kerk almaar minder vanzelfsprekend en almaar onbekender voor de samenleving wordt. Er zijn postcode­gebieden waarin nog maar zo weinig PKN-leden zijn, dat deze mensen aangeraden wordt lid of gastlid te worden bij een andere kerk, of met elkaar een huisgemeente te vormen. In onze stad heeft de kerk…

Lees verder

Gedeeld verleden

“Gedeeld verleden, gezamenlijke toekomst”, heet de werkgroep die jaarlijks in Rotterdam de herdenking voorbereidt van de afschaffing van de slavernij op 1 juli 1863. Rondom de herdenking wordt in de Hoflaankerk een viering gehouden die wordt voorbereid door mensen uit kerken met veel Surinaamse of Caribische leden en uit onze Protestantse Gemeente Kralingen. In die…

Lees verder