Selecteer een pagina

Reflectie van de maand

De tijd voor Kerst

De tijd voor Kerst

Was in het verleden Sinterklaas hét feest waar winkeliers voor uitpakten, tegenwoordig begint het kerstfeest steeds meer die plek in te nemen. Het is lucratiever om cadeau’s onder de aandacht te brengen die met Kerst geassocieerd worden, zei een winkelier onlangs in het journaal. Vóór 5 december werd op veel plaatsen dan ook de kerstversiering al opgehangen. De winkelstraten staan in de laatste weken van het jaar in het teken van de voorbereiding op de warmte en de gezelligheid van kerst. 

We verlangen naar licht. We verlangen naar vrede. En hoe sterker dat verlangen contrasteert met wat er gaande is in de wereld, hoe meer we in december een eigen veilige cosmos proberen te scheppen. Met lichtjes, kerststerren en “All I want for Christmas” op de radio. De wintertijd leent zich daar bij uitstek voor. Is er een betere manier om de donkere dagen door te komen dan door in onze huizen en in onze straten een sfeer te creëren van geborgenheid? Ook het ontroerende verhaal van de geboorte van een kind leent zich daarvoor.

Toch maakt de overdaad aan licht me ongemakkelijk. Zeker dit jaar. Want warmte is niet voor iedereen weggelegd, ook niet in onze stad. Achter nogal wat voordeuren heerst energiearmoede. En hoeveel mensen zullen er zijn voor wie al die gezelligheid schrijnend de wond aanraakt van eenzaamheid?  December lijkt in dat opzicht een maand die tegenstellingen vergroot. Lang niet ieder kan zich de luxe van een kerstdiner veroorloven. Lang niet ieder heeft verwanten bij wie hij of zij zich geborgen voelt. Voor sommigen versterkt het kunstlicht de duisternis.

Juist daarom verlang ik naar de inkeer van advent. Advent is meer dan je voorbereiden op Kerstmis door het feestgevoel te laten groeien. Advent weet van het donker. Advent begint daar waar de roep klinkt om gerechtigheid, de bede dat God zal komen om hen te bevrijden die niet kunnen ontsnappen aan on-vrede en on-veiligheid. Ik verlang naar een adventstijd die de pijn, de armoede en de wanhoop niet in de schaduw zet met overdaad, maar laat oplichten. Zodat wie lijden aan dit leven op aarde zich gezien weten en er ook in hun bestaan sprankjes licht doorbreken.

Dat begint met het aansteken van een kaars. Eén kaars in het donker. Een kwetsbaar teken van verwachting. En dan twee. Drie. Vier. Tot we uitkomen bij de nacht waarin een Mensenkind zelf het Licht blijkt te zijn dat alles anders maakt. Niet glorieus maar meer dan menselijk. Wie zich voorbereid op zijn komst komt in de eenvoud van de stal terecht. Temidden van de minder geslaagden in de samenleving, zoals indertijd de herders. Met Kerst vieren we niet dat we het zelf goed hebben, al mogen we daar best van genieten als dat zo is. Maar de boodschap die ons uit den Hoge wordt gebracht is dat in Christus de Eeuwige juist hen nabij komt die niets te vieren hebben.

ds Marianne Bogaard

 

Voorgaande reflecties

De tijd voor Kerst

Was in het verleden Sinterklaas hét feest waar winkeliers voor uitpakten, tegenwoordig begint het kerstfeest steeds meer die plek in te nemen. Het is lucratiever om cadeau’s onder de aandacht…

Lees verder

Gele Kabbes

“Dit is een Gele Kabbes”, zegt gids Klydel. We staan stil bij een grote woudreus in de jungle van Suriname. “Wie wil kan binnen kijken”, vervolgt hij, en…

Lees verder

Wat de toekomst brengen moge … – 10 jaar later

Tien jaar geleden kwam Caleidoscoop met een themanummer “Wat de toekomst brengen moge ” over de toekomst van de kerk. De redactie had verschillende gemeenteleden gevraagd hun gedachten te verwoorden over Protestants Kralingen in 2020. Dat jaar, 2012, was het jaar dat de Oosterkapel zou sluiten. Er waren werkzaamheden aan de Oudedijk waardoor Pro Rege en…

Lees verder

Prijs de dag voordat het avond is

Pinksteren: we zullen opnieuw horen en vieren, hoe in alle talen werd verstaan, wat de leerlingen, de vrouwen en Maria verkondigden, die de Heilige Geest hadden ontvangen. Van de dichter en predikant Jaap Zijlstra (1933-2015) zijn twee Pinksterliederen in het Liedboek opgenomen. We staan stil bij het meest sprekende lied 690: Taal op de tong.…

Lees verder

Wereldgeschiedenis en bloeiende jasmijn

Ieder jaar in mei raken de verhalen over de verwoesting van Rotterdam door het bombardement en de brand die daarop volgde me weer. Sommigen in onze gemeente hebben het als kind meegemaakt. Anderen hebben er zelf geen herinneringen aan, maar zijn elders opgegroeid omdat hun ouders moesten vluchten. Hun verhalen maken mij ervan bewust hoe…

Lees verder

U zij de glorie

Geen Pasen zonder het lied ‘U zij de glorie’. Wat is dit een enorm geliefd lied. We hopen het komende Pasen met elkaar te kunnen zingen. Hopelijk…

Lees verder

De liefde van Christus beweegt de wereld

In de zomer van 2022 vindt de elfde assemblee van de Wereldraad van Kerken plaats. Christenen uit ongeveer 350 kerken en meer dan 110 landen komen bij elkaar om hun hoop voor onze wereld te delen en uit te dragen. Dat gebeurt al meer dan 70 jaar, een assemblee wordt eenmaal in de zeven jaar…

Lees verder

Troost

In 2017 was Michael Ignatieff  * gevraagd om in Utrecht een lezing te geven over rechtvaardigheid en politiek in het Bijbelboek Psalmen, in een bijzondere concertreeks van alle 150 psalmen (getoonzet door verschillende componisten) door het Nederlands Kamerkoor. Toen hij daarna naar de muziek van de psalmen luisterde, onderging hij een intense ervaring. ‘De muziek was…

Lees verder

Zegenrijk

Wat wens je elkaar toe, net over de drempel van 2022? Een voorspoedig nieuwjaar klinkt minder vanzelfsprekend dan voorheen. De pandemie hangt voorlopig nog als een schaduw over ons heen, om rekening mee te houden. Met alle gevolgen die dat heeft. Voor onze bewegingsvrijheid, voor ons welzijn, voor vele sectoren in onze maatschappij. Voorspoed…

Lees verder

Welkom op de mottendeken

Vele eeuwen hebben kunstenaars hun beste talen­ten gegeven om de mooiste en ontroerendste geboortetaferelen in de kerstnacht weer te geven. Altijd was hun streven, om de liefde en het heil van God, zichtbaar in het kind Jezus over te brengen bij ons, de kijkers. Om ons uit te nodigen om naar binnen te stappen…

Lees verder

Ten paradijze geleiden u de engelen

Ik heb het altijd een ontroerende én intrigerende zin gevonden, de openingszin van het ‘In paradisum’. Dit is wat je iedereen toewenst wiens leven op aarde ophoudt. Het drukt het verlangen uit dat overleden geliefden verder gedragen worden waar wij hen moeten loslaten. In de Katholieke traditie wordt het ‘In paradisum’ tijdens de requiemmis…

Lees verder

Wat heb jij over voor de toekomst?

Patriarch Bartholomeus (van de oosters orthodoxe kerken), paus Franciscus en aartsbisschop Welby (van de Anglicaanse kerk) deden een gezamenlijke oproep om het klimaat en de toekomst van deze wereld te redden. In Glasgow wordt van 1 tot 12 november de klimaattop gehouden. Niet eerder werkten deze kerkleiders samen, niet eerder werd zo’n dringende oproep richting…

Lees verder

De grammatica van de hoop

Het is niet met elkaar te rijmen. Een priester die vermoord wordt door de man aan wie hij onderdak biedt. Het gebeurde onlangs in Frankrijk. De dader was een Rwandese asielzoeker die een tijd in de gevangenis had gezeten omdat hij brand had gesticht in de kathedraal van Nantes. Na zijn vrijlating onder voorwaarden had…

Lees verder

De kerk opnieuw uitvinden

We leven in een tijd waarin de kerk almaar minder vanzelfsprekend en almaar onbekender voor de samenleving wordt. Er zijn postcode­gebieden waarin nog maar zo weinig PKN-leden zijn, dat deze mensen aangeraden wordt lid of gastlid te worden bij een andere kerk, of met elkaar een huisgemeente te vormen. In onze stad heeft de kerk…

Lees verder

Gedeeld verleden

“Gedeeld verleden, gezamenlijke toekomst”, heet de werkgroep die jaarlijks in Rotterdam de herdenking voorbereidt van de afschaffing van de slavernij op 1 juli 1863. Rondom de herdenking wordt in de Hoflaankerk een viering gehouden die wordt voorbereid door mensen uit kerken met veel Surinaamse of Caribische leden en uit onze Protestantse Gemeente Kralingen. In die…

Lees verder