Ik kan slecht tegen onrecht. Als er dingen zijn die niet eerlijk zijn, als er geleden wordt onder ongelijkheid of misstanden, dan maakt me dat boos, ongemakkelijk en vaak overmand me het gevoel van onmacht. Onrecht mag niet! Onrecht kan niet! Ik wil een wereld waarin een ieder gelijke kansen, rechten, plichten, bescherming en erkenning krijgt!
En weet je wat niet eerlijk is? Dat ik geboren ben in één van de rijkste landen van de wereld, bij ouders die van me houden, ik een gezond stel hersens heb en gezond ben. Hier heb ik niets voor gedaan, maar het geeft me wel heel veel voorsprong op mensen die 1 of meerdere dingen niet hebben gekregen bij hun geboorte. Ik heb er niet voor gekozen om in Nederland geboren te worden, en dus bevoorrecht te zijn, maar iemand anders heeft er ook niet voor gekozen om in een ander deel van de wereld van de wereld geboren te worden, en daarom minder perspectief in haar/zijn leven te hebben.
Dit onrecht knaagt aan mij. Ben ik meer waard, als mens, dan iemand die een andere moedertaal heeft, of misschien geen moeder meer heeft, omdat de medische voorzieningen ontoereikend waren bij de geboorte? Heb ik meer rechten omdat mijn wieg in een land stond waar de dingen goed en democratisch geregeld zijn en er niet een bewind van corruptie en onderdrukking is? Vanuit mijn levensovertuiging beantwoord ik deze vragen volmondig met ‘NEE!”
En nu? Als het antwoord ‘NEE!’ is, en ik iets wil doen aan het onrecht? Moet ik dan muren bouwen om ons land, ons continent? Moet ik dan handelsverdragen afsluiten waarbij de lasten en de lusten oneerlijk verdeeld worden? Moet ik dan spullen blijven kopen waarvoor anderen de prijs betalen? Dat zou inconsequent zijn, dat zou een blijk zijn dat ik mijn voorrechten niet zou willen delen met anderen, ten koste van die ander.
Maar, ik kan het systeem niet veranderen. Ik zit net zo vast in het wereldwijde systeem, wat ten diepste oneerlijk is!
Wat kunnen we dan wel? 1) beseffen dat iedereen van waarde is, net zo waardevol als ikzelf. Jezus noemt dat de ander liefhebben als jezelf, 2) Besef dat wat je hebt niet van jou is, maar in bruikleen is en je er verantwoord mee moet omgaan 3) verdedig niet alleen je eigen rechten, maar kom ook op voor hen die minder bevoorrecht zijn.
Het is niet eerlijk, maar we kunnen het wel eerlijker maken!
Setkin Sies