Kerkmaatjes naar het Vredespaleis

Ondanks tientallen jaren lidmaatschap van de kerk in Kralingen kenden Janny Monteny en ondergetekende, Henk van Drunen, elkaar enkel van gezicht. De kerkmaatjesloterij koppelde ons aan elkaar. 11 juli bezocht ik Janny, en haar man Bert, in Prinsenland. Er bleken veel raakvlakken: beiden afkomstig van de boerderij, zij kent mensen uit mijn geboortedorp en ik uit het hare, gezamenlijke vrienden/kennissen, allebei op pad geweest met de duurzaamheidsgroep.

Op Janny’s wensenlijstje stond al lang een bezoek aan het Vredespaleis. Daar wilde ik wel met haar naartoe. Tijdens beide rode-lijn-demonstraties tegen de uithongering van Gaza voerde de route langs het Vredespaleis. Daar binnenkijken leek mij ook heel interessant.

Het Vredespaleis is maar enkele dagen per jaar toegankelijk voor publiek. Janny wilde wel kaartjes proberen te regelen. Voor 2 augustus konden we kaartjes krijgen, helaas was er die dag alleen een rondleiding door de tuin. Toch maar doen. Zaterdag troffen we elkaar op station Rotterdam Blaak. Aangekomen bij het Vredespaleis was het daar al druk. Enkele honderden Cambodjanen demonstreerden tegen de gevechten op de grens van hun land en Thailand en voor de vrijlating van krijgsgevangenen. Ook was er een eenpersoonsdemonstratie tegen het Israëlische optreden in Gaza. Het bezoekerscentrum bleek nog gesloten toen we doorliepen. Na een kop koffie in een cafeetje in de buurt konden we alsnog naar binnen. Toen bleek dat er alsnog toestemming was voor een rondleiding binnen. Het werd uiteindelijk een combinatie van buiten en binnen.

Het Vredespaleis in Den Haag huisvest het Permanent Hof van Arbitrage, het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties, de Haagse Academie voor Internationaal Recht en een gigantische bibliotheek. Het Internationaal Strafhof, momenteel het meest in het nieuws door de aanklachten tegen Poetin en Netanyahu, zetelt elders in Den Haag. De opening van het paleis was in 1913. De bouw werd gefinancierd door de Schots-Amerikaanse filantroop Andrew Carnegie. De eerste gebruiker was het Permanent Hof van Arbitrage. Daar kunnen landen bemiddeling aanvragen voor hun onderlinge conflicten. De landen die in 1914 de Eerste Wereldoorlog ontketenden deden helaas geen beroep op het Hof…. Ook de Tweede Wereldoorlog kon niet door het Hof voorkomen worden. De Duitse bezetters lieten het paleis wel onaangetast.

We zagen de tuin en de beide zittingszalen. Het hele gebouw wordt opgesierd door cadeaus uit allerlei landen. Veel marmer en nog duurder gesteente. O.a. Italië, China, Roemenië, India, Brazilië (kunstig plafond van tropisch hardhout), de Russische keizer, de Duitse keizer, het Britse Gemenebest en natuurlijk Nederland (gebrandschilderde ramen en een beeld van Erasmus). Hoewel het gebouw natuurlijk neutraliteit wil uitstralen, staat er ook een beeld van Jezus met kruis. Het werd geschonken door Argentinië en is gemaakt van staal van omgesmolten wapens. Die wapens waren niet meer nodig toen met hulp van het Hof van Arbitrage een conflict met Chili vreedzaam werd opgelost.

Janny en ik hadden een plezierig en leerzaam uurtje.

Henk van Drunen

P.S. We hadden hier graag een foto van het Argentijnse beeld geplaatst. In het Vredespaleis mag niet gefotografeerd worden tijdens de rondleidingen. Vanwege verschuldigde rechten bij het overnemen van foto’s kunnen we hier geen foto van het beeld plaatsen. Op de website van het Vredespaleis kunt u desgewenst de foto van ‘Christus van de Andes’ zelf opzoeken.